یادها: در سوگ امجد رضایی

Tuesday, December 02, 2008

در سوگ امجد رضایی

مجد خاندان
در سوگ شاعرۀ شیرین کلام و بانوی دانشمند و با فرهنگ،
خانم امجد رضایی (طبیبی)
که روز آدینه 28 نوامبر 2008 در شهــر اتاوا دیده از جهان فروبست

گرچه هرصبح را ســــرآغازیست
نیـــز هرشـــام را ســـــرانجــامی
بی تو ای دوست دوستان ِتوراست
شامِ غمناک و صبحِ چون شـــامی
=+=+=
تو چه کردی مگر؟ که در چشمم
چهرۀ شهـــــر ما دگرگون شــــــــد
به کجا رفتــــه ای؟ که در پی تـو
دل پرمهــــــر دوسـتان خون شـــــد
=+=+=
بررخ مـا چو می گشــــــودی در
کوی شــــادان و خانه خندان بود
به سخن چون لب تو وا می شــد
برســـر ما شــــکوفه بـــاران بود
=+=+=
اندرین شهــــر از که جویم من؟
چـون تـو دردآشـــــنا سخنـــــدانی
که توان پیــش او بیـــــان کردن
درد پیـــــدا و رنــج پـنهـــــــانی
=+=+=
از کجا وز که بشـــنوم دیگـــــر؟
خوش سخنها به وصف مادرخویش
که بگوید دگر به مــن؟ کـه تـو را
دوسـت داریم چون بــرادر خویش
=+=+=
که بـگویـد بـــــه مـن؟ کـــه آوردم
به تو پیغـــــــامهــــا ز فضــــل الله*
که حکایت کنـــــد؟ چنان شـــیرین
دلنــــشــــین یادهــــــــا ز دانشــــگاه
=+=+=
که بگویــــد دگـــــر؟ حکایتهــــــا
از صــفتــــهای نیـــک عبـــــــدالله*
که بگویـــــد که مثــــل فرزنـــــدم
ندرخــشــد در آســــــمان هم مـــــاه
=+=+=
کـــه بگوید؟ که وژمــه* می آرد
بــوی صبــح و طـراوت بســـــــتان
که بگوید به ما که خانــــۀ مـــــا
مهـــد آرامـش اســــــت با تـوفــان*
=+=+=
کـه بگویــد؟ که فکر نــــان بایــد
همسـرم خســـــته می رسـد از راه
دکتر امروز دیر کــرد چــــرا؟
او گرسنه است و روز شـد بیگاه
=+=+=
خواهرم وای، من چه می گویم
که تو هســتی و نغــــز پیـــدایی
همۀ مــــا تو را همی بـــینــــیم
که تو در جــــان و در دل مــــایی
=+=+=
دوش دیدم چو من حبـیب* تو را
بودی اندر نگـــاه همســر خویش
نیز چون مـــاه می درخشـــــیدی
در میان سرشک خواهــر خویش
=+=+=
چون شــــنیدم حــــدیث دامادت
نکته ها از ادبســـــرای تو داشت
با عروست اگر سخن گفتـــــــم
همچنان لطف آشــــنای تو داشت
=+=+=
دخترانت دو سرو ســــایه فکن
صـــفت باغبــــان عیـــــان دارند
به وفا و صفا و دانـــــــــــــایی
نام نیــــک تو جـــــــاودان دارند
=+=+=
پسری این چنین رشید و دلــــیر
هســــت بازوی پرتوان پـــــــــدر
از چنان مادری چنین پســــری
خوش نشان دارد از صدف گوهر
=+=+=
امجــــد ای مجد خانــــدان از تو
گرچه از خان و مان جدا شده ای
شهــــربانوی شهـــــر ما بودی
شاهبانوی شعر مــــــا شــــده ای
----------------------------------------------------
* وژمه، توفان و عبدالله فرزندان، فضل الله رضایی برادر و دکتر سید حبیب طبیبی همسرشادروان امجد رضایی.
جملاتی که در پی عبارات استفهامیه آمده از سخنان آن شادروان است که به مناسبتهای مختلف می گفت
.
شهر اتاوا- اول دسمبر 2008 – آصف فکرت
Asef Fekrat